Historia Woolwich jest historią miasta w stanie Maine na wschodnim brzegu rzeki Kennebec, około 12 mil od Oceanu Atlantyckiego. Jego naturalną granicą są drogi wodne. Na południu i wschodzie są Sasanoa, Sheepscot i zatoka Montsweag. Zatoka Merry Meeting, która jest zlewiskiem rzek: Kennebec, Androscoggin, Abagadasset, Cathance i Muddy płynące z pónocy i zachodu. Dalej już razem kontynuują swoją drogę do morza. Dawniej obszar ten był znany jako rzeka Sagadahoc. Woolwich wywodzi swą nazwę od Woolwich w Anglii, podobnie usytuowanego nad dużą, żeglowną rzeką.

Rzeki te sprowadziły na ten obszar odkrywców, osadników, kupców i rybaków. Indianie z głębi lądu używali tego szlaku do letnich wędrówek na wybrzeże i często nękali swoimi atakami kolonistów.

Woolwich, początkowo jako częśc miasta Georgetown, przeżywało rosnące wraz z nim problemy: ból pierwszych osadników, którzy musieli porzucić swój dobytek w XVIIwieku; powrót i walka o stabilizację w XVIIIw.; oddzielenie się od Georgetown i utworzenie własnego rządu; budowa kościołów , szkół i rozwój przemysłu; poprzez tragiczne doświadczenia wojenne, aż do dnia dzisiejszego.

[powyższy urywek pochodzi z Historia Woolwich w stanie Maine; Miasto pamiętane]